به درب دروازه ی ۰۵ کرمان رسیدم.از اتومبیل پیاده شدم ، خداحافظی کردم و

به سوی درب ۰۵ راه افتادم.وارد پادگان شدم ، حس عجیبی بهم دست داده بود.

انگار که می خواهم ۲ ماه به زندان بروم، هیچکس را نمی شناختم.

همان اول کار که می خواستن ما را تقسیم کنند دو تا دوست پیدا کردم.

هر دو نفر آنها بچه ی اصفهان بودن و مثل من امریه آتش نشانی داشتن.

تقسیم شدیم ، وقتی به گروهانمان رسیدیم به ما لباس دادن ، لباس خاکی

بعد وقت شام شد ،شامی که در روشنی هوا باید می خوردیم. روز اول هیچکسی

غذا نخورد الا بعضی ها، از بس که ....

بگذریم.هفته ی اول هر موقع که می رفتم پای باجه ی تلفن نمی توانستم صحبت کنم

صدای گرم مادر در غربت پادگان ، چی می شد !

وقتی مدتی گذشت و  آموزش ها شروع شد دیگر به فضای پادگان عادت کرده بودیم ولی

هر وقت از موضوعی ناراحت می شدم با شنیدن صدای گرم مادر آرام می شدم.

 روزها و شب ها می گذشت ، در این ۲ماه آموزشی همه ی سختی ها ، بد و خوب

دنیا را نچشیدم ولی آنها را تا عمق وجودم حس کردم.میدان تیر ، رژه ، پا مرغی و ...

اینها ساده بود ولی غربت آنجا و خرد کردن شخصیت ، روح آدم را شکسته و پیر می کرد. 

اگر کسی در دوران آموزشی با فهم باشه قدر خیلی از چیز ها را می داند مانند :

 خانواده ( زحمات پدر و مادر )،زندگی در آرامش و راحتی  ، سلامتی و ...

هفته های آخر از راه رسید و ماه رمضان هم شروع شد ، همه خوشحال بودن که

در ماه رمضان زیاد سخت نمی گیرن ولی بر عکس شد ، همان موقع تمرین رژه

بیشتر شد و بیشتر سخت می گرفتن ، خدا ببخشتشون.روز های سخت تمام شد

و روز جشن تحلیف فرا رسید.گروهان ما جلوی فرمانده پادگان سنگ تمام گذاشت چون

جنگ سر نیزه با ما بود و بچه ها کولاک کردند.فرمانده گروهان از خوشحالی نمی دانست

چه کار کند ، کارش که با ما تمام شد دیگر در گروهان پیدایش نشد حتی برای خداحافظی !

روز ترخیص بچه ها با چشمان خیس همدیگر را در آغوش می گرفتن و خداحافظی می کردن.

ولی در آخر باید بگم دم گروهبان وظیفه ها یی که بالای سر ما بودن گرم ، تا آخریم ثا نیه ها با

بچه ها بودن و کار ترخیصی بچه ها را درست می کردند.

از من به شما دوستان نصیحت ، قدر خانواده و تک تک لحظات زندگی تان را بدانید.

 

 نویسنده : گروهبان سوم وظیفه مرتضی دلگشا سعدی

                           ( سرباز ارتش ۰۵ کرمان) 

 

 

نوشته شده در چهارشنبه بیست و پنجم شهریور 1388ساعت 17:17 توسط سکوت آشنا| |